Kuzey İrlanda’da Eğitim İşçileri Grevde

Eğitim, sağlık, ulaşım gibi en temel kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi kanser gibi yaygınlaşmış bulunuyor. Burjuva devletlerin elini çekmeye başladığı bu sektörler, tatlı bir kâr kaynağı olarak görülerek sermayenin azgın sömürüsüne açılıyor. Özelleştirmeleri meşru kılmak için ya hizmetlerin kalitesi düşürülüyor ya da yatırım yapılmayarak halk kitlelerine “devlet bu işi beceremez” düşüncesi kanıksatılmaya çalışılıyor.

Bununla birlikte, özelleştirme saldırısı yoğunlaştıkça, bu sektörler çalışanların ve hizmetin esas öznesi olan emekçilerin tepkisi de her geçen yıl giderek büyüyor. Özelleştirmelerin tam gaz devam ettiği ülkelerde, bu temel hizmet alanlarında gerçekleştirilen grevlerin sayısında büyük bir artış var.

İnsan değil kâr merkezli olan kapitalist sistem, geleceğin işgücünü yetiştiren eğitim işçilerine de diğer sektörlerde olduğu gibi kötü çalışma koşullarını dayatıyor. Kuzey İrlanda’da 3 binden fazla eğitim emekçisi, daha fazla ücret ve daha iyi çalışma koşulları talebiyle 15 Kasımda greve gitti. Sınıf Asistanları Sendikasına (NİPSA) üye olan eğitim emekçileri, her hafta iki gün iş bırakarak eylemlerini yılbaşına kadar süreceklerini belirtiyorlar. Eğitim işçilerinin Ekim ayında da aynı taleplere 10 gün iş bırakmaları sonucunda 100’den fazla okulda eğitim durmuştu. NİPSA üyelerine diğer öğretmen sendikalarından da destek geliyor.

Dünyanın neresinde ve hangi sektöründe olursa olsun işçiler greve gittiğinde, burjuvazi, sözde “hizmet alanların mağdur olmaması için” eyleme son verilmesi çığırtkanlığını yükseltmeye başlıyor. Kuzey İrlanda Eğitim Bakanı da “öğrencilerin zarar görmemesi için eylemi bitirin” diyor. Ancak “öğrencilerin zarar görmemesi için” nedense eğitime ayrılan pay arttırılmıyor, eğitim emekçilerine insanca yaşama ve çalışma koşulları sağlanmıyor ve en temel haklardan olan eğitim hakkı “mağdur olmamaları istenen” öğrencilere para karşılığında tanınıyor. Burjuvazi ve onun siyasetçileri, işçi ve emekçileri bu sistemin devamı için yalanlarla dolduruyor.

İşçi ve emekçiler yalanlara kanmadığında ve mücadeleyi yükselttiklerinde, ancak o zaman saldırılara dur denebilecek ve gerçek kazanımlar sağlanabilecektir.