Ben tersanede staj yapmış bir öğrenciyim. Staj yaptığım tersanede sürekli yaşadığımız birkaç sorundan bahsedeceğim. Stajyer olduğum için çok daha az maaş veriyorlar ve daha uzun çalıştırıyorlar. Eğer mesaiye kalmazsak staj defterini imzalamamakla tehdit ediyorlar

Herkesin özgür olduğu, karnının doyduğu, insanın insanı sömürüsünün geçmişte kaldığı ve bizden sonraki kuşaklara anlatıldığında belki de masal gibi gelecek bu kokuşmuş düzene artık son verildiği günler gelmiş olacak. Biz buna yürekten inanır ve önümüze çıkan engelleri bir bahane vesilesi yapmayıp yolumuza devam edersek başbakanı da fazla bekletmemiş oluruz.

İşçiler neden kazalara maruz kalıyorlar? Nedeni çok basittir. Patronların rekabet ve kâr hırsı. Daha kısa zamanda, daha ucuza ve daha çok üretmek için yoğun tempoda çalıştırılan her işçi eninde sonunda kaza yapma riski ile karşı karşıya geliyor. Kimi canından oluyor kimiyse sakat kalıyor.

Üretilen gemiler birer teknoloji harikası olmasına rağmen, tersane işçileri hâlâ 19. yüzyılın şartlarında çalışıyorlar. Neredeyse “vahşi kapitalizm” koşullarının geri döndüğünü söyleyebiliriz. Tersane patronları için işçinin sağlığı, yorgunluğu, hastalığı hiç mi hiç önemli değil. Her zaman olduğu gibi sadece kendi sermayesini ve kârını düşünüyor patronlar.

Sezonluk üretim yapan ve yılın ortalama üç ayında çok az sayıda işçiyle üretimine devam eden bir fabrikada çalışıyorum. Fabrikada çalışan işçilerin büyük bölümü 15-20 yıldır burada çalışıyor ve her sezon bitiminde işten çıkarılıp sezon başladığında tekrar işe çağırılıyorlar.

Tuzla Organize Deri Sanayi bölgesinde çalışıyorum. Çalıştığım işyerine askerliğini yapmamış ya da emekliliğine birkaç sene kalmış işçileri alıyorlar. Bu işçiler, örgütsüzlük koşullarında hepimize dayatılan “deneme süresinden” geçiriliyorlar. Bu sürede patronlar, yeni işçilerin işi nasıl yaptığına, işyerindeki disiplin kurallarına uyup uymadığına ve en önemlisi mesailere kalıp kalmadığına bakıyorlar.

Geçtiğimiz günlerde Çerkezköy Öznur Kablo’da hepimizin tüylerini diken diken eden bir uygulama yaşandı. Sendikalı olmak istedikleri ve daha insanca koşullarda çalışmayı talep ettikleri için işten atılan, üstelik burjuva devletin mahkemeleri tarafından bile haklı görülüp işe iadelerine karar verilen 11 işçi, patronları tarafından 13 gün boyunca çöp konteynırına kapatıldılar.

Ve bu çocuklar buralarda çok uzun saatler çalıştırılıyorlar. Sigortaları zaten yok, çünkü kayıt dışı çalıştırılıyorlar. Şöyle bir yasalara baktığımızda, iş yasasının 74. maddesinde “15 yaşından küçüklerin çalıştırılması yasaktır” diye yazıldığını görüyoruz. Evet, yasalar böyle diyor ama bizler biliyoruz ki, patronlar yasaları değil kendi ceplerine girecek paraları umursuyorlar.

Yine bir iş kazası! Bir işçi arkadaşımızın preste sıkışarak ezilen parmağı işlemez hale geldi. Ve olayın yaşandığı fabrika yine Marmara Metal.

5 Nisan günü taşeron firmaya bağlı olarak çalışan 37 yaşında bir kaynak işçisi, çatının çökmesiyle on üç metre yükseklikten düşerek feci şekilde can verdi. Bakımsız çatıların üzerlerinde hiçbir iş güvenliği önlemi alınmadan yaptırılan bu çalışma sonucu ortaya çıkan ölümlü iş kazasının (cinayetinin) faturası, yine her zaman olduğu gibi iş cinayetine kurban giden işçiye kesildi. Hep aynı nakarat: “İş kazası işçinin dikkatsizliğinden kaynaklandı, iş güvenliği önlemini almamış.”

Günlerdir burjuva medya, “21. yüzyıl Türkiye’sinde insanlık dışı olay” ya da “göz yaşartan dram” başlıkları altında, merdiven altı atölyelerde çalışan genç işçilerin meslek hastalıklarını konu ediniyor.

Her geçen gün ömrümüzden bir parça daha çalan fabrika, yıllardır biz işçileri değirmen gibi öğütüyor. Bu kez de sıra çalıştığım bölümdeki arkadaşımdaydı. Makineye bakım yaparken parmağını makineye kaptırarak kaybetti.

Bilkent Üniversitesinde de diğer işyerlerinde olduğu gibi temizlik işleri taşeron firmalar elinde. Çalışma koşulları oldukça ağır durumda. İşçiler 12 saat hiç durmadan çalışıyorlar.

Ölümlerin artması üzerine Limter-İş’in yoğun baskısı sonucunda, DİSK genel merkezi Tuzla tersanelerinde 24 saatlik oturma eylemi kararı aldı. Limter-İş yönetimi oturma eyleminin yapılacağı 27-28 Şubatı grev oylamasına sundu. Oylamada, grev kararı ezici bir çoğunlukla onaylandı.

Tuzla tersanelerinde işçiler ölüyor sapır sapır. Onca ölümden sonra Çalışma Bakanı Faruk Çelik bir gün çıkıp geliyor Tuzla tersanelerine; “önlemler yerinde, her türlü önlem alınmış” diyor, su serptiğini düşünerek meraklıların içine.

Geçtiğimiz günlerde Türkiye’nin gündemine bomba gibi bir olay düştü. Maytap atölyesinde patlama olmuş ve işyeri ve çevresi deprem yerine dönmüştü. Bu görüntünün yanında en önemlisi de ölenler ve ağır yaralıların durumuydu.

Son ölümlerden biri de GEMTİŞ tersanesinde yaşandı. Kaynakçı olarak çalışan Osman Göç, kaynak dumanından zehirlenmesi sonucu hayatını kaybetti.

Selahattin Aslan tersanesinde 17 Şubat günü oksijen tüpünün patlaması sonucu yangın çıktı. Çıkan yangında Hasan Köse isimli işçi yangının ortasında kaldı ve feci şekilde hayatını kaybetti.

Kapitalistlerin kâr hırslarının neden olduğu iş cinayetlerinin artık son bulması ve bu cinayetlerin sorumlularının yargılanması için tersane işçileri Dearsan Tersanesi önüne kara tabutla yürüdü ve Limter-İş sendikası bir basın açıklaması yaptı.

Patronlar sınıfının durmak bilmeyen saldırıları devam ediyor. Metin Turan’ın ve Cevat Toy’un ardından şimdi de Mikail Kavak’ı iş cinayetine kurban verdik. Yine şeytan üçgenine dönen Tuzla tersaneler bölgesinde. Ama bu üçgen gemileri değil o gemileri üreten işçi kardeşlerimizi içine alıp en korkunç biçimlerde ölmelerine neden oluyor.

Ben 3000’in üzerinde işçinin olduğu bir metal fabrikasında çalışmaktayım. Çalıştığım fabrikada tanık olduğum ibretlik olaylardan bahsetmek istiyorum. Fabrikada çalışanların 1000’i taşeronlara bağlı olarak çalışıyor. Yani bu bin işçi arkadaş, 30’a yakın taşeron firmaya dağıtılmış durumda. Birçoğu asgari ücrete çalışıyor.

Size çalıştığım fabrikada yaşadığımız sorunlardan bahsetmek istiyorum. Fabrikadan içeri girer girmez bütün olumsuzlar hemen göze çarpıyor. Yemekler iğrenç, sigorta yatırılmıyor uzun bir süre, ısıtma sistemi yok ve bunun gibi birçok sorunla boğuşuyoruz. Fabrikada ayrıca iki adet taşeron firma var, onlara bağlı işçiler de bizim gibi paralarını zamanında alamıyorlar.

Tuzla tersanelerinde peş peşe işçiler katlediliyor! Patronların kâr hırsı peş peşe işçilerin canını almaya devam ediyor! İşçi ölümleri durmuyor! Daha 19 yaşında genç bir işçi olan Onur Bayoğlu’nun mezarındaki toprak kurumadan yeni bir genç işçinin canını aldı patronlar. İş cinayetinin son kurbanı bu kez 19 yaşındaki Metin Turan oldu.

Kapitalist sistem işçi ve emekçilerin canını almaya devam ediyor. İş kazalarından, meslek hastalıklarından, yangınlardan ve patlamalardan kaynaklı ölümler durmuyor. Bursa ve Ümraniye derken şimdi de Davutpaşa’da onlarca işçi öldü. Daha doğrusu patronların kâr hırsı yüzünden öldüler.

31 Ocakta, Davutpaşa’daki ruhsatsız bir havai fişek atölyesinde büyük bir facia yaşandı. Sabah 09:45 sularında bir tekstil atölyesinde buhar sıkışmasından dolayı kazan patladı. Bu patlamanın ardından bu kez de üst katta havai fişek üreten bir atölyede patlama yaşandı. Bu patlamalarda 22 işçi ölürken, 177 işçi yaralandı.

25 Ocak Cuma günü, Feniş alüminyum fabrikasında 16-24 vardiyasında çalışan işçiler gıda zehirlenmesi yaşadı. Toplam 106 işçinin çalıştığı vardiyada, işçilerin yemekte çıkan tavuk dönerden zehirlendiği tahmin ediliyor.

Tuzla tersaneler bölgesinde gerekli hiçbir önlem alınmadığından, ağır çalışma koşulları ve uzun çalışma saatleri nedeniyle iş cinayetleri devam ediyor. Tersanelerde gerçekleşen son iş cinayetinde, 19 yaşındaki Onur Bayoğlu isimli işçi yaşamını yitirdi. Sedef Tersanesindeki taşeronlardan biri olan Ekol Denizcilikte çalışan Onur Bayoğlu, 14 Ocakta, kaynak yaparken iskeleden gemi ambarına düşerek can verdi.