UİD-DER youtube Web TV Twitter'da UİD-DER facebook'ta UİD-DER

“Sofi’ye Gösterilen İlginin Yüzde Birini Görmedim!”

19.05.2018, İstanbul’dan bir işçi

kedi-veterineri.jpg

Hastanede sıramın gelmesini bekliyorum. Her muayene odasının kapısının üzerinde bir ekran var. Nedense bu ekranların çoğu çalışmaz. Kulağım kapıda. Adım okunur da duymam, sıramı kaçırırım diye. İki kadın aralarında konuşuyorlar. Ya tanışlar ya da sıra beklerken tanışmışlar. En az bir saattir bekliyorum. Dertleşen iki kadından birinin adının okunduğu anlaşıldı.

Bir İşçi Dayanışması ve Değişen Dünya Görüşü

19.05.2018, Esenyurt’tan bir grup metal işçisi

isci-dayanismasi-dagitim.JPG

Merhaba dostlar, biz Esenyurt’tan bir grup metal isçisiyiz. Bu mektubumuzu İşçi Dayanışması gazetesinin onuncu yılı vesilesiyle yazıyoruz. Bundan yaklaşık 7 yıl önce Kıraç bölgesinde bir metal fabrikasında çalışıyorduk. Metal sektörü bugün düşük ücretler, uzun iş saatleri ve iş kazalarıyla bilinen bir sektör, o zaman da öyleydi. Bizim çalıştığımız fabrika bu koşulların hepsinin katmerli bir şekilde yaşandığı bir işyeriydi.

Özgürlük Mirası

19.05.2018, Mersin Üniversitesinden bir öğrenci

kortej-uidder.jpg

Tarihin gözlerini kuşanmış Geçmişi ve geleceği aydınlatıyor her yerde Duymaz olmuş artık umutsuzluğun sancısını Vee Hayattaki haksızlıklara karşı mücadeleye girişmiş kuşandıklarıyla. Onun elleri herkes gibi Gözleri herkes gibi Her hali herkes gibi; bizden biri

Kity Genovese Sendromu!

18.05.2018, Sefaköy’den bir kadın işçi

genovese-sendromu.jpg

13 Mart 1964 gecesi Manhattanlı Catherine (Kity) Genovese isimli kadın vahşice bir cinayete kurban gitmişti. Çalıştığı kafeden çıkıp evine varmak üzereyken 35 dakika süre içerisinde 3 kez saldırıya uğradı. Çünkü yardım için her bağırdığında saldırgan uzaklaşıp yardım çığlığına kimsenin yanıt vermediğini görünce geri döndü. Bu vahşete 38 kişi tanık olmuştu ve hiç kimse ne yardım çığlığına yanıt vermiş ne de polisi aramıştı. Aralarından bir kişi ancak arkadaşıyla yaptığı telefon görüşmesini bitirince polisi aramıştı.

Hakkımızı Helal Etmiyoruz!

18.05.2018, Esenyurt’tan bir emekçi

karabuk-helallik.jpg

Eski Karabük Demir Çelik Fabrikasının Yönetim Kurulu Başkanı ve işadamı Mutullah Yolbulan’ın cenazesinde her zaman tanık olamayacağımız bir şey yaşandı. Bir grup işçinin helallik istenildiği esnada öfkeli bir şekilde “helal etmiyoruz” demesi haber sitelerinde yerini aldı. Medya bu haberi tam içeriği ile paylaşmadı. Cenaze töreninde işçilerin öfkesini skandal olarak değerlendirdi. İşçiler neden bu kadar öfkeliydi? Çünkü ölen patron geçmiş yıllarda bu işçileri işten atmış, mağdur etmişti.

Çocuklarımızla Alanlarda Birleştik

18.05.2018, Mersin Üniversitesinden bir öğrenci

20180501_120515_IMG_0163.JPG

Merhaba dostlar. Sizlere bu mektubu tam on sene boyunca biriktirmiş olduğum güzel anıların derlemesi olarak yazıyorum. Geçmişte daha 1 Mayıs’ın ne olduğunu bilmediğim zamanlarda şunu düşünürdüm: “İnsanlar neden bağırıyorlar?” Ta ki bilincimi kazanana değin. İlk 1 Mayıs’a gittiğim zaman ne amaçla orada olduğumu bile bilmiyordum. Ancak 1 Mayıs’ın üzerine konuşulanlar ve tarihsel olarak köklerinden bahseden arkadaşları dinledikçe anlamaya başlamıştım. 1 Mayıs’ın bir anlamı vardı. O gün ilk defa insan seslerinin yeri titrettiğine şahit oluyordum.

UİD-DER’le Yeşeren Filizler

18.05.2018, Adana’dan bir işçi

20180501_120549_IMG_0089.JPG

Karınca ağzında bir damla su ile telaşlı gidiyormuş. Yangından kaçan başka bir karınca sormuş ağzında bir damla su ile ne yapabilirsin? Karınca da cevap vermiş: Belki bir şey yapamam ama safımı belli ederim! Hikâye uzun ama sonuç belli; safını belli et. Bizler saflarımızı belli eden işçileriz hikâyedeki karınca gibi ama derdimiz sadece safımızı belli etmek değil.

UİD-DER’le 1 Mayıs Coşkusu

17.05.2018, Sancaktepe’den bir emekçi kadın

20180501_132412_IMG_0242.JPG

Her sene olduğu gibi bu sene de coşkulu, onurlu, gururlu bir 1 Mayıs bayramı kutladık. Büyük bir sabırsızlıkla beklediğimiz, taleplerimizi dile getirdiğimiz, alanlarda tek vücut olduğumuz 1 Mayıs, bu sene daha da güzel kutlandı. Benim için bu yılki 1 Mayıs anlamını tam hissettiğim bir gün oldu. Sendikaların kitlesel ve birleşik bir 1 Mayıs kutlama kararıyla alanı dolduran yüz binler, günün önemini ve değerini tam anlamıyla biz işçi ve emekçilere yaşattı.

UİD-DER’le İlk 1 Mayıs’ım Bana Bir Umut Daha Kattı

17.05.2018, Tuzla’dan bir kadın işçi

20180501_121605_IMG_0086.JPG

Ben her sene 1 Mayıs’a katılan bir metal işçisiyim. Hep bireysel olarak ya da sendikamla birlikte katılırdım. Ama bu seneyi diğer senelerden ayıran ve önemli kılan bir neden var. Ben bu sene UİD-DER’le birlikte katıldım. Ve bütün samimiyetimle söylemeliyim ki katıldığım en güzel 1 Mayıs’tı. Otobüse bindiğimiz andan toplanma alanına gidene kadar coşkum ve heyecanım giderek arttı.

Yaşasın İşçi Sınıfının Enternasyonal Mücadele Günü 1 Mayıs!

17.05.2018, Esenyurt’tan bir grup metal işçisi

20180501_115619_IMG_0054.JPG

Dostlar bizler Esenyurt’tan bir grup işçiyiz. Dünya genelinde biz işçilerin ekonomik ve siyasal haklarına yönelik her türlü saldırının sürdüğü bu dönemde baskılara rağmen dünya işçi sınıfı 1 Mayıs’ına sahip çıktı. Biz de bu inançla, coşkumuz, heyecanımızla egemenlere ve onların çarkı bozuk sistemine karşı öfkemizi bir kez daha sloganlarla 1 Mayıs alanlarında haykırdık.

El Ele Hep Birlikte Sömürüsüz Bir Geleceğe

16.05.2018, Mersin’den bir işsiz

01052018_130708_IMG_0196.JPG

Üniversiteye gelene kadar 1 Mayıs’ın ne olduğundan, işçi sınıfı mücadelelerinden bihaber, bireysel dünyamın içine hapsolmuş bir şekilde yaşıyordum. Daha sonra UİD-DER’in karşıma çıkması ve sonrasında onunla beraber ilerleyen yıllarda ise etnik kökenimin, dini inancımın, kültürel özelliklerimin dışında bizi daha geniş açıdan birleştirenin, asıl sahiplenmemiz gerekenin sınıf kimliğimiz olduğunu kavradım.

Gençler Çarkı Bozuk Düzene Hayır Diyor!

16.05.2018, Mersin Üniversitesinden bir öğrenci

01052018_131007_IMG_0203.JPG

Yaşadığımız dünyada biz işçiler için hayat hiç de kolay değil. Yoksullukla, işsizlikle, açlıkla ve daha nice sorunlarla hayatımız harcanıp gidiyor. Rahatça bir nefes almadan, kafamızı yastığa koyduğumuzda “yarın nasıl geçecek?” diye kaygılanmadan geçirdiğimiz bir günümüz bile yok neredeyse. Üstelik şu an dünyada büyük bir savaş var. Yaşadığımız böylesi bir dönemde hayat bizler için giderek zorlaşıyor.

Çocukların Gözünde 1 Mayıs

13.05.2018, Sancaktepe’den bir kadın işçi

20180501_130517_IMG_0200.JPG

Bu yıl 1 Mayıs’a UİD-DER’le birlikte katılan pek çok kişiden aynı şeyi duydum: “Ne kadar çok bebek ve çocuk vardı kortejde!” Üstelik çocuklar minicik elleriyle küçük ama talepleri büyük dövizler taşıyorlardı. Anne ve babalarıyla birlikte dilleri döndüğünce sloganları haykırıyorlardı. Daha şimdiden geleceklerine sahip çıkmayı, güzel günler için tek yürek olmayı öğreniyor çocuklarımız. Yüreği sınıfının haklı mücadelesi için atan her işçi için gurur ve umut veren bir şey bu!

İşçi Dayanışması Rehberimizdir

11.05.2018, Sancaktepe’den bir metal işçisi

20180501_MG_0134g.jpg

Biz işçilerin sorunlarına, haklarına ve aklınıza gelebilecek her türlü soruna dair mutlaka gerçeklere ulaşırsınız İşçi Dayanışması’nda. Sıradan bir bilgi değildir yazılanlar. Hastalık teşhis edilir ama tedavisi de mutlaka belirtilir. Her bir satırı, her bir sayfası 10 yıldır biz işçileri anlatır, yazar. Duygularımızı, acılarımızı, sevinçlerimizi yani bizim gerçek hikâyemizi anlatır. Anlatmakla kalmaz, öğretir, yan yana getirir ve mücadeleye atılmamızı sağlar.

8 Saat Yetmez, Dünya Emeğin Olacak Elbet

11.05.2018, UİD-DER’li bir işçi

dunyada-1-mayis-2018.jpg

Bin sekiz yüz seksen altıydı, / Baldırı çıplaklar meydanlara aktı / Günlerden 1 Mayıs’tı. / Günü değişmedi, hep aynı kaldı / Takvimler o günü ayrıca andı. / Sekiz saat üretmek, dünyaya nimet / Sekiz saat uyumak, bedene hizmet / Sekiz saat de kendine kalmalı elbet / İsteyen oynasın isterse seksek. /

UİD-DER’le 1 Mayıs

10.05.2018, Bahçelievler’den bir eğitim emekçisi

20180501_150531_IMG_0336.JPG

Merhaba kardeşlerim. Zor ve sıkıntılı günlerden geçiyoruz. Artan siyasal baskılar, kötüleşen çalışma koşulları ve düşen ücretler. İnsanın insana yabancılaşması, yozlaşan toplum. İnsanın değil bir şeyi umut etmesi, nefes alması bile güçleşiyor zaman zaman. Böyle bir zamanda mücadele örgütümüz UİD-DER çok güzel ve çok kıymetli bir 1 Mayıs organizasyonu gerçekleştirdi.

Umut Dolu 1 Mayıs

10.05.2018, Eskişehir’den bir öğrenci

20180501_120504_IMG_0139.JPG

Her sene olduğu gibi, bu sene de uluslararası birlik mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayıs için meydanlardaydık. Burjuvazinin medyasına, yalanlarına kanmadığımızı, bir sınıfın parçası, bir geleneğin sürdürücüleri olduğumuzu bir kez daha alanlarda taleplerimizi haykırarak dosta düşmana gösterdik.

UİD-DER’le Kararlı Bir Mücadeleye

09.05.2018, Kültür Üniversitesinden bir öğrenci

20180501_150547__MG_0149m.JPG

İşçi sınıfının Uluslararası Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü 1 Mayıs dünyanın dört bir yanında coşkuyla kutlandı. Ben de ikinci kez 1 Mayıs’ta bana mücadeleyi, dayanışmayı ve birliği öğreten UİD-DER saflarındaydım. UİD-DER’in herkesi hayran bırakan o disiplinli, coşkulu ve bir o kadar da kararlı kortejiyle alana yürüdük.

Karanfil Elden Ele, Güneşli Güzel Günlere!

09.05.2018, İstanbul’dan genç işçiler

20180501_144636_5K4A1722_.JPG

Görüyorsunuz ya bir kavgayı büyütüyoruz birlikte. Fabrikaların duvarlarından, grev halaylarından alanlara taşıyoruz. Dünya işçi sınıfının birlik, mücadele ve dayanışma günü 1 Mayıs’ta kızıl karanfiller olup yeryüzünü boydan boya ala boyadık. Dünyayı değiştirme inancımızın elden ele taşındığı, yürekten yüreğe aktığı bu gün, sömürücü düzenin efendilerine bu düzeni başlarına yıkacağımızın işaretini verdik.

Karanlığı Aydınlatan Kızıl Işık

08.05.2018, GOSB’dan bir kadın metal işçisi

20180501_110505_IMG_0045.JPG

Öyle bir dönemden geçiyoruz ki baskılar ve yasaklar pervasızca arttırılıyor. İnsanlar, birbirlerine düşmanlaştırılmaya çalışılıyor, yalnızlığın kuytuluğuna itilerek kendi gölgesinden korkar hale getiriliyor. Caddeler, sokaklar teknolojinin bir bir nimetiyle ışıklandırılıyor, aydınlatılıyor. Ama yüreklere zifiri karanlığın tohumları serpiştiriliyor.

UİD-DER Aylık Bülteni

Share this