Geçtiğimiz haftalarda Umur matbaasında üç işçi uydurma gerekçelerle işten atıldı. Umur’da işçiler örgütlenip mücadele etmedikçe işten atılmaların ve hak gasplarının sonunun gelmeyeceğini biliyoruz. İşten atılmaların sıradanlaştığı Umur’da işçiler soruyor: “Şimdi sıra hangimizde?”

Metal sektöründe faaliyet gösteren Metkon 2001 krizinde batan ve yeni yeni toparlanmaya çalışan bir fabrika. 2001’de işten atılan birçok işçi mahkemeyi kazandığı halde hâlâ tazminatlarını alabilmiş değiller. Metkon’da uzun bir zamandır süren haksızlıklar hâlâ devam ediyor. Yaklaşık 3 aydır maaşlar verilmiyordu.

Arçelik Çayırova tesislerinde bir taşeron şirkete bağlı olarak yükleme boşaltma bölümünde çalışan ve 2 Ocakta fabrika önünde direnişe geçen işçilerin mücadeleleri üç ayı aşkın bir süredir devam ediyor.

Tuzla Mimar Sinan Mahallesi Kiptaş 2. Etap konutlarında çalışan 40 inşaat işçisi 7 Mart günü iş bıraktı.

Hükümetin çıkarmak için yoğun çaba harcadığı, patronların sabırsızlıkla beklediği SSGSS (Sosyal Güvenlik ve Genel Sağlık Sigortası) yasasına karşı, 14 Martta Türkiye genelinde 2 saatlik iş bırakma eylemi yapıldı.

Hükümetin işçi sınıfını bölme politikaları sonucunda “4-B” statüsünde çalışan sağlık emekçileri, “kadrolu iş, güvenceli gelecek” sloganıyla 13 Ocak Cumartesi günü SES’in düzenlediği miting için Ankara Kurtuluş parkında bir araya geldiler. 4-B’li işçiler buradan sloganlar atarak Sağlık Bakanlığı önüne yürüdüler.

Bizler, UİD-DER’li işçiler olarak, bölgemizdeki bu tür direnişleri destekleyip, buralarda çalışan işçi arkadaşların bilinçlenme ve örgütlenme süreçlerine katkıda bulunmak için elimizden gelen her türlü çabayı göstermeye devam edeceğiz.

12 Eylül askeri faşist darbesinin üzerinden tam 27 yıl geçmiş olmasına rağmen darbenin getirmiş olduğu baskıların, işkencelerin hesabı sorulamadı.

İstanbul’da Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde işçi ve emekçi mahallelerindeki ev yıkımlarına Tuzla’da devam ediliyor. Polis eşliğindeki yıkım ekipleri, Tuzla’nın Şifa ve Mimar Sinan Mahallelerini savaş alanına çevirdiler. 12 Eylül günü sabah 5 sularında polis panzeri ve dozerlerle başlayan saldırıda, mahalleliye gaz bombaları atıldı ve plastik mermiler sıkıldı.

Gün geçmiyor ki biz işçilerin yaşamlarına ve örgütlülüklerine saldırı olmasın. Havzamızda iki fabrika yakın zamanda direnişe geçti. Direnişteki arkadaşların ortak talebi emeklerine ve geleceklerine sahip çıkmak.

Deri-İş sendikası 11-12 Ağustos tarihlerinde, Petrol-İş genel merkezinde kongresini topladı. Kongreye çeşitli sendikalardan ve kitle örgütlerinden katılımlar oldu.

Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinde temizlik işi yapan taşeron şirket çalışanları, sendikaya üye oldukları gerekçesiyle, ihaleyi alan yeni şirket tarafından işten çıkarılmışlardı. İşçiler, işlerine geri dönmek için sendikaları Genel-İş’le birlikte hastane bahçesinde eylem yaptılar.

DİSK’e bağlı Birleşik Metal-İş sendikasının 2001 yılından bu yana örgütlü olduğu Tempa Pano’da 2 işçi işten çıkarıldı.

Gebze organize sanayi bölgesinde (GOSB) bulunan, yaklaşık 80 kişinin çalıştığı Rözmaş Makine’de işveren, 3 işçiyi 18 Haziranda işten çıkardı.

Direnişteki Dostel Makine işçileri, İbrahim Güneş ve Emrah Kalay, mücadelelerinin 19. gününde işe geri alındılar.

Gebze Organize Sanayi Bölgesinde (GOSB) bulunan ve 270 kişinin çalıştığı Dostel Makine işçileri yaklaşık bir yıl önce DİSK’e bağlı Birleşik Metal-İş sendikasında örgütlendiler.

Belediyenin kaçak yapılaşma gerekçesiyle habersiz bir şekilde gelip evlerini yıkmak istemesi üzerine, Aydınlı’nın Konaşlı semtinde yaşayan halk sokağa döküldü.

Tuzla Deri Sanayiindeki fabrikalardan biri olan Alkoç Deri işçilerinin direnişi bir aydır devam ediyor. Sendikalı olmak istedikleri için işten atılan işçilerden dördü, patronun sendikasız çalışma koşulunu reddederek fabrika dışında beklemeye başladılar.

Eğitim-Sen üyesi eğitim emekçilerinin altı ilde gerçekleştirdikleri “İnsanca Yaşam ve Demokratik Türkiye” bölge mitinglerinin sonuncusu 8 Nisan Pazar günü Kadıköy’de gerçekleştirildi. Eğitim-Sen’in yanı sıra aralarında demokratik kitle örgütlerinin, partilerin, sendikaların ve Oleyis grevcilerinin de bulunduğu mitinge yaklaşık 5 bin kişi katıldı.

Geçici işçilerin kadroya alınmasıyla ilgili yasanın kapsamı dışında bırakılan yaklaşık 40 bin işçi protestolarını sürdürüyor. Ankara Şubeler Platformunun düzenlediği basın açıklaması 2 Nisan tarihinde Kızılay YKM önünde yapıldı. İş güvenceli ve kadrolu istihdam isteyen Tez-Koop-İş ve Koop-İş üyesi işçiler basın açıklamasına yürüyüş yaparak katıldı.

Tuzla Organize Deri Sanayiinde bulunan İnan Deri’nin patronu uzun süredir işçilerin haklarını vermeyip kaçmaya çalışsa da, en sonunda işçilerin kararlı mücadelesi sayesinde masaya oturmak zorunda kaldı.

Minibüse binip İzmit Uzunçiftlik’te bulunan Trakya A.Ş.’ye gitmek istediğimi söylediğimde şaşkın gözlerle bana baktılar ve “kimse yoktur, orada güvenlik güçleri var” dediler. İşçilerin grevde olduğunu ve onların yanına gideceğimi söylediğimdeyse daha da şaşırarak baktılar yüzüme. Ben de “güvenlik güçleri olacak tabii, kimi korudukları belli” dedim. Minibüsten inip yürümeye başladığımda heyecanıma ve sevincime engel olamadım. Kocaman bir pankart: “Bu işyerinde grev var”. Daha önce birçok grev yerine gitmiştim. Ama kalabalık ve coşkulu giderdik. Yaşamamış olanlar için anlatmak istiyorum. O kadar güzel bir duygudur ki, benim için tarifi yok.

İşyerlerinde “işlerin azalması”yla birlikte birçok işçi arkadaşımız işten çıkarılıyor. Bu, Mart ayında yapılacak toplu sözleşmeleri etkileyebilecek bir düzeydedir. Üç yerde temsilciliği olan Deri-İş’in tek elle tutulur denebilecek örgütlülüğü Tuzla’dadır. Yani deri işçilerinin önümüzdeki dönemde vereceği mücadele aslında sendikanın kaderini belirleyecektir.