İran’da bir otomobil lastiği fabrikasında çalışan 2000 işçi, beş aydan uzun bir süredir ücretlerini alamadıkları için 9 Nisanda iş bıraktı. Kian lastik fabrikası işçilerinin başlattıkları bu grev 12 Nisanda İran polisinin saldırısına uğradı.

Artan gıda fiyatlarının işçileri giderek çok daha korkunç bir açlığa mahkûm ettiği Bangladeş’te, 12 Nisanda 20 bin işçi başkent Dakka sokaklarını işgal etti. Polisin biber gazı ve cop kullanarak dağıtmaya çalıştığı işçiler polisle çatıştı. Çok sayıda işçi polis kurşunuyla yaralanırken, protestolar durmadı.

ABD’de liman işçilerinin örgütlü olduğu ILWU (Uluslararası Yükleme, Boşaltma ve Depolama Sendikası), Batı Yakası limanlarında çalışan işçilerin, 1 Mayıs’ta, Afganistan ve Irak’ta yürütülen savaşa ve işgale derhal son verilmesi için 8 saat iş bırakacağını duyurdu. Açıklamada, bu savaşın, işçi sınıfının çocuklarının ve Iraklı sivillerin hayatının petrol uğruna harcandığı emperyal bir savaş olduğu belirtilirken, 1 Mayıs’ta “barış yoksa iş de yok” şiarıyla çalışılmayacağı vurgulandı.

Yunanistan’da, yasanın geri çekilmesi için 27 Kasım, 19 Aralık ve 12 Şubattaki birer günlük genel grevin ardından Mart ayı ile birlikte uyarı grev ve eylemleri ciddi boyutta arttırıldı. Yunanistan İşçi Sendikaları Konfederasyonu ile Yunanistan Kamu Çalışanları Konfederasyonunun çağrısıyla, son 60 yılın en geniş katılımlı grevleri gerçekleştirildi.

Kamu sektöründeki beş sendikanın 20 Martta düzenlediği yarım günlük grev Kuzey Kıbrıs’ı vurdu. Hükümetle görüşmelerin çıkmaza girmesi ile bir dizi eylem kararı alan sendikalar, grevin gerçekleştirildiği gün başkent Lefkoşa’da bir de miting yaptılar.

Mississippi Pascagoula tersanesinde çalışan Hintli işçiler, 18 Martta, Amerikan ve Hindistan hükümetini protesto ettiler. Bu işçiler ülkelerinden daimi iş vaadiyle 20.000 dolarlık senet imzalayarak kaçak yollarla Amerika’ya getirilmişlerdi.

Vietnam’da, dünyanın en ünlü spor ayakkabısı markalarından Nike için üretim yapan Ching Luh fabrikasında çalışan yaklaşık 21 bin işçi, 31 Martta greve gitti.

Burjuva ekonomistlerin “mortgage krizi” olarak adlandırdığı ekonomik durgunluk belirtilerinin ilk bilânçosu açıklandı; Ocak ayı içinde ABD’de resmi rakamlara göre 17.000 kişi işini kaybetti.

Bahreyn’de, 6 milyar dolarlık “insan yapısı ada” projesinde çalışan 1300 göçmen işçi, aylık maaşlarının 57 dinardan 100 dinara yükseltilmesi ve yaşam koşullarının iyileştirilmesi talebiyle greve gittiler. 13 Şubatta, işçiler kaldıkları kamptan 30 kilometre uzaklıktaki Çalışma Bakanlığına yürüyüşe geçme kararı alınca taşeron firma yetkilileri grevci işçileri kaldıkları kampa kilitledi. İşçiler tüm bu baskılara rağmen greve son vermediler.

2007 yılının son ayları Avrupa genelinde yaygın grevlere sahne oldu. Burjuvazinin işçi sınıfının bazı sosyal kazanımlarını hâlâ tam olarak elinden alamadığı ve bu nedenle de ısrarla her fırsatta reform adı altında saldırı paketlerini gündeme getirdiği Kıta Avrupa’sındaki pek çok ülkede, çalışma koşullarındaki sorunlar ve düşük ücretler gibi sebeplerle gerçekleştirilen grevlere milyonlarca işçi katıldı.

Devlete ait olan Haft Tapeh şekerkamışı fabrikasında çalışan işçiler, maaşlarının ödenmemesi nedeniyle 18 Kasımda iş bıraktılar. Şekerkamışı işçileri ödenmemiş olan ücretlerinin ödenmesini talep ediyorlar. İşçiler Ekim ayından bu yana haklarını elde etmek için güçlü bir şekilde mücadele ediyorlar.

Eğitim, sağlık, ulaşım gibi en temel kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi kanser gibi yaygınlaşmış bulunuyor. Burjuva devletlerin elini çekmeye başladığı bu sektörler, tatlı bir kâr kaynağı olarak görülerek sermayenin azgın sömürüsüne açılıyor.

Dubai’de 4000 inşaat işçisi 27-28 Ekim tarihinde, kötü çalışma koşullarının düzeltilmesi, düşük ücretlerin yükseltilmesi ve iş alanlarına gidebilmek için kaliteli servis talebiyle greve gittiler. Dünyanın en büyük ve lüks binalarının yükseldiği Dubai’de, petrol zenginleri bu ülkeye yatırım yapmak için adeta yarışıyorlar.

Kasım ayı içinde Meksika ve Peru madenlerinde çalışan binlerce maden işçisi, tek ses ve tek yürek, taleplerini haykırdılar. Maden işçileri, güneş ışığına hasret, her an ölüm tehlikesiyle burun buruna çalışıyorlar.

Almanya’da GDL sendikasına üye makinistler, demiryolu sektöründeki diğer iki sendikanın imzalamış olduğu toplu sözleşmeye imza atmayarak, ayrı bir toplu sözleşme imzalanmasını talep ediyor. Sektörde çalışan 20 bin makinistin dörtte üçünün üye olduğu GDL, Ağustos ayında süresiz greve çıkacağını ilan edince, burjuvazi bu grevi yasadışı ilan etmişti.

Sınıf mücadelesi tarihinde oldukça önemli deneyimlere ve küçümsenmeyecek bir mücadele geleneğine sahip olan Fransa’dan yine grev haberleri geliyor. Fransız hükümeti, devlet demiryolları, toplu taşıma, ulusal elektrik ve ulusal gaz işletmelerinde çalışan yaklaşık 500 bin işçinin emeklilik haklarını tırpanlamayı amaçlıyor.

Yaklaşık 10 bin havayolu işçisinin işten çıkarılacağının açıklanması üzerine, on binlerce Airbus işçisi hizmeti durdurarak Avrupa çapında kitlesel gösteriler gerçekleştirdi.

Portekiz’de 150 bin işçi, artan işsizliğe, düşen ücretlere, kötüleşen çalışma koşullarına karşı 2 Martta Lizbon sokaklarına aktı.

Gine’de genel grevin 12. gününe girilirken hükümet karşıtı protestolar hızla genişliyor. Sendikaların hayat pahalılığına karşı genel grev çağrısı yapmasıyla başlayan eylemlilik dalgası kısa sürede tüm ülkeye yayılmış bulunuyor. Bu grev, Gine’de bir yıl içinde gerçekleştirilen üçüncü genel grev.

Demiryolu çalışanlarının bir günlük grevi nedeniyle Noel akşamı binlerce İngiliz kendisine alternatif bir ulaşım aracı bulmaya çalıştı. Central Trains firmasının işçilerinin eylemi bütün servisleri ulaşıma kapattı. RMT sendikası, tatil ücretleri ve çalışma koşullarının düzenlenmesi konusunda işverenle anlaşmaya varılamaması üzerine Noel akşamından başlamak üzere 24 saatlik grev ilan etti. Yaklaşık 400 trende çalışan 580 kondüktörün tamamı greve çıktı ve bütün ulaşım durduruldu.

PT Dirgantara (PT DI) kamu uçak üretim fabrikasında çalışan ve yaklaşık iki yıl önce işten atılan 2 binden fazla işçi 19 Aralıkta Bandung’dan Jakarta’daki başkanlık sarayına 100 km’lik protesto yürüyüşü başlattı. Hükümetten 40 milyar rupilik (4,5 milyon $) tazminat alacaklarını isteyen işçiler, 12 gün sürmesi tahmin edilen yürüyüşleri boyunca 10 şehirden geçecekler.

Brüksel 2 Aralıkta 20 bin işçinin gösterisine sahne oldu. Gösteri, kapatılması planlanan Volkswagen fabrikasının işsiz kalma tehlikesiyle yüz yüze olan 4 bin işçisiyle dayanışma amacıyla gerçekleştirildi. Gösteride geçtiğimiz yıllarda kitlesel işten çıkarmalara maruz kalan Ford işçilerinin yanı sıra çeşitli fabrikalardan işçiler de kortejler halinde yer aldılar.

Reformist bürokratların görevi, yükselen öfkeyi düzen içi kanallara hapsetmektir. Bilinçli, devrimci, öncü işçilerin göreviyse, en başta reformist sendika bürokratlarını sendikaların başından def etmek üzere tabandan örgütlülüğü geliştirmek ve sınıfın öfkesini sadece şu ya da bu burjuva hükümete değil bir bütün olarak kapitalist sisteme yönlendirmektir.

Yahudisiyle, Arabıyla İsrail işçi sınıfını çetin bir mücadele bekliyor. Filistin işçi sınıfıyla birleşerek ortak düşman olan burjuvaziye karşı yönlendirilmedikçe bu mücadelenin başarıya ulaşmasının olanaksızlığı ise her geçen gün bir kez daha kanıtlanıyor.

Yeni yasa tasarısı bugün Türkiye’deki güdük işçi haklarının bile gerisinde kalan düzenlemeler getiriyor. Ama bu kadarının bile büyük tekelleri ürkütüyor olması, Çinli işçi kardeşlerimizin ne derece ağır sömürü koşulları altında yaşadıklarının bir işareti. Gerçekten de Çin bir yandan yaldızlı bir başarı öyküsü gibi dünya medyasında sunulurken diğer yandan yüz milyonların hayatının karardığı bir sefalet çukuru görünümünde.

300 milyondan fazla genç yoksul. 84 milyon genç işsiz. 10 yılda genç işsizlerin oranı yüzde 13, ama istihdam yüzde 3,8 arttı. İşsiz gençler dünyadaki toplam işsiz nüfusun yüzde 44'ü. Çalışanlarsa, fazla çalışmaya, düşük ücrete, güvencesizliğe zorlanıyor.

10 Ekimdeki polis saldırısında ise, zor kullanılarak ve kapıları kaynaklanarak kapatılan şube sayısı 125’e çıktı. 100’ü aşkın sendika üyesinin tutuklandığı bu baskınlarda çok sayıda işçi de yaralandı. Hükümet, 140 bin üyesi olan KGEU’yu yasadışı saymakta ısrar ederken, son derece anti-demokratik olan sendika yasasını değiştirmemek için direnebildiği kadar direnme yoluna gidiyor. Tıpkı Türkiye’de KESK’in uzun süre yasadışı sayılması ve saldırıya uğraması gibi.

İşçilerin eylemleri 11 Ekimdekiyle sınırlı değildi. Binlerce işçi günlerdir Atina sokaklarında protesto eylemleri gerçekleştirirken, öğretmenlerin kreşler ve ilkokullarda beş haftadır süren grevleri halen devam ediyor. Bu grev nedeniyle ilkokullarda ve kreşlerde öğretim yapılmazken, kıvılcım çok geçmeden ortaokullar ve liseleri de tutuşturdu. Şu anda okulların %70’i öğrenciler tarafından işgal edilmiş durumda.